تو بزرگی و در آینه کوچک ننمایی

روز پنجشنبه در همایش روابط عمومی الکترونیک از استاد بزرگوارم جناب آقای دکتر یونس شکرخواه تجلیل شد؛ انسان ها دارای صفاتی هستند که از روز ازل با سرشت آنان آمیخته شده است منظورم صفاتی غیر اکتسابی است دکتر یونس شکرخواه از جمله معدود استادانی است که از همان ابتدا پیشگام بودن و استاد بودن با سرشت وی اجین شده است به قول استاد بزرگ ارتباطات ایران جناب آقای پروفسور معتمدنژاد "دکترشکرخواه تنها استاد پیشگام روابط عمومی نیست بلکه استاد پیشگام ارتباطات، نظریه ها، روزنامه نگاری و تمامی زمینه های ارتباطی است". من قصد نوشتن در مورد ویژگی های استاد را ندارم چون که ایشان بزرگند و در آیینه کوچک ننمایند. دوست دارم متن زیبای تبریک جناب آقای مهندس فایقی مدیرعامل سابق شرکت پست به استاد را شما نیز بخوانید و لذت ببرید:

" استاد گرامی و  برادر ارجمندم، جناب آقای دکتر شکرخواه

 

با سلام و تقدیم ادب

 

بدون شک دنیای رسانه و الکترونیک کمتر کسی را به خود دیده است که مانند دکتر یونس شکرخواه بتواند این دو مقوله مهار نشدنی را به شیوه ای استادانه به هم بیامیزد. از سوی دیگر همه می دانیم که بهتر بودن جزو صفات بالذات شماست و صحبت کردن درباره آن بردن زیره به کرمان است اما تقدیر از شما فرصتی مغتنم برای ماست تا قدر استادانمان را بدانیم .

انتخاب شایسته شما به عنوان استاد پیشگام روابط عمومی الکترونیک را تبریک می گویم و موفقیت روزافزون شما را آرزومندم.

سعید فایقی"

استاد عزیز آرزو می کنم همیشه سرزنده باشی و ما را از سرچشمه دانش و معرفت خود سیراب کنی.

 

درنگی به بهانه روز جهانی ارتباطات!

در یکی از سوالات کارشناسی ارشد ارتباطات دانشگاه آزاد امسال آمده بود برنامه های برون مرزی و ماهواره ای کشورها چه تاثیری در ارتباطات دارد؟ و ۴ گزینه به عنوان جواب داده شده بود که حداقل سه مورد را می شد جواب درست دانست، من اصلا با چنین سوال هایی که مصداق جواب آن حوزه ی شمول بسیاری دارد موافق نیستم البته بگذریم اصلا بحث من راجع به کنکور و سوال نیست. فردا روز جهانی ارتباطات است. روزی بسیار پر معنا و سیع؛ روزی که به نامی نامگذاری شده است که در جهان امروز مشخص کننده ی بسیاری از معادلات یعنی ارتباطات. با نزدیک تر شدن به این روز همراه با تمام جهان حرکت های خوبی نیز در کشورمان در حال انجام است و رادیو و تلوزیون نیز به عنوان سفرای ارتباطات در حال فضا سازی برای این روز هستند ولی واقعا چه خوب می شد اگر اندکی هم بعد عینی این مساله را تقویت می کردیم و مجال کار تخصصی تر را در این بخش افرون تر فراهم می کردیم. جهان امروز بی رحمانه و بسیار سریع در حال گذر از وادی های گوناگون ارتباطی است و من احساس می کنم که هنوز ما گرفتار تحلیل نظریه های قرن نوزدهم و بیستم هستیم. فکر می کنم بهتر است به بهانه این روز هم که شده استادان و مسولان ما فکری به حال این دغدغه بکنند.